U gjuha e parë

jam tu si me ajuk
e ndjeki parën po ato unë e ikam prit
Uh u e got kjo
rrugë shpesh jam duk tani jam zhduk.
E kam ditur që një ditë kam me kë po tha s'kan mundur me e kuptuar çq sa kam
me rrënuar ka me u pasuruar mos vrosmoj s'mund meitu ka ardhur ku
me sulmu por jam ti u e duket ar
tu sjell me a gj to asojë një
shije d kurrë më lart nuk kanë paqe më herët qështu nuk jam tu pië si
me a shti u Nuk e ndjeki parën po atutë
unë i kam prit u
kam e got rrugë shpesh jam duk tani jam zhduk e kam dit që një ditë ka
me ku po këta s'kanundj me e kuptu q me rrënu ka me u pasuru
mos vras un tëj s'mund me zitu ka ardhur kurrë Dua meu asof
që ju përzi me dashni s'beson sa jam unë p e njoftoj
me autobi tash për përjetën eufori
kurr më përpara s' kanë këtë laltësi nuk mund me ik prej
o e destinu nuk mund me shku kundra pejak për mua
e shkru jo nuk jo nuk mund jo nuk jo Nuk
moj,
jo nuk,
jo nuk mund.
E jo rrugës jam me marrë meritat.

Ku kam shkel e dimikat.

Me çdo hall që e kam bë gojën në gjumë.
Kam me mer për
jetë edhe kur më vjen u dita.