Mbylla derën e shtëpisë,
çelësin mur var unun e lash,
mallin djeg muu prej mërzis,
këto fjalë me lot thashë.
Shtëpia hesht ftohet o gjaku,
humb tradita dalë ngadalë.
Mungojnë fjalët e një plaku.
Emri i nënë është plot mushun kopshtet plotë me ferra,
na shtëpia ditë e natë.
A do të jenë një ditë pranë vera si dikur që ishin mbarë.
Bashkë mbushur kopshtet plotë me ferra natpia ditë e natë do të vjen një ditë pranvera dasmat tona t'i bëjmë bashkë Fëmijët po rritën dhe të huaj.
Gjuha shqipe po harrohet.
Këtë plagënd po e vuaj.
Për atë e shpirtin përvlohet.
Çdo pikë loturë,
një grusht në zemrat tona.
Rron një këmbë që nuk vdes kurrë.
S'ka më mirë se trojet tona.
Mbushun kopshtet plotë me ferra na tre shtëpia ditë.
natë.
A do të vjen një ditë pranë vera si dikur që ishin bashkë.
Mbush kopshtet plotë me ferra natpia ditë e natë do të vjen një ditë pranvera dasmat tona t'i bëjmë bashkë kur të vjen një ditë pranë vera,
dasmat tona t'i bëjmë bashkë.