Hij e rëndë paska raë mbi kastriot.
Të qofshim falë o i madhi Zot.
Paska ndërruar jetë një burrë zotni.
Aziz Doçit ju mbyll dera me dry.

Hej Hazi s'doqi një burrë i rrallë me dhunëtin
nga
Perëndia e kish ditë vdekjen e
tij te ai qajshin hallin
e Gjithë njerëzia
për
mikpritje bujari.

Çdokush e kish zili.

Për çdo fjalë e muhabet goja
e tij nxirrte vetëm shërbet.

Kryetar
këshilli e brigadier i dalluar ishe çdo herë mirëpo
fati nuk ish me ty jo nuk ta fali Zoti
një fëmijë Liri
e udhes jetës një fjal i thotë para vdekjes.
Jeta kështu qan ka ndërtuar

në xhenet.
Të pres
me u bashkuar pak para se me ndërru jetë
na imit le amanet.
Motrën lirie po të besoj
ty që më mbyll rehat këta
dy sy dhe kur
syt i paska mbyll nënë pëllumba fluturrojnë mbi shpirtë e mani gjë rallë po shoqërojnë
arkivolin deri në varurinë
këtë botë s'ke lënë më ke këshillu
si djalin tënd sa të jetë jeta kam me të
kujtu Kastri Daci hej këngë të ka
kushtu