Më mbaj mend (për 1 muaj)

Poezia E Plakut

Ne nje shtrat shtrir nje njeri
goxha n'mosh e shum pasuri
krejt i vetem ne ket bot
pa familje e pa shok


Si sulltan ato e mbajn
shum sherbtor i qendrojn ne kam
zemra plakut shum po qan
pasurin kujt me ja lan


Nje dit vere nat shtepi
ndodh diqka nje mrekulli
vjen ni djal troket ne der
qe kish koh qe nuk ish qel


Po hyn djali dal nga dal
po shikon shtepin verdall
e ngrit koken dhe shikon lart
athua jam n'adress te sakt


Tuj shiku djali shtepin
perball sheh fotografin
sheh njeriun qe po kerkon
n'shpi te gjyshit ai po qendron


Kerkon dhomen e gjyshit t'vet
nje sherbtor ato pe vet
sigurisht je nje fukara
qe kerkon te vjedhesh diqka


Veq nje gja tha po te kerkoJ
gjyshin tim dua ta takoj


Kur hyn djali ne at dhom
sheh gjyshin qe ishte ne kom
plaku qel syt qe po i ngrin
jam ne enderr tha me vellaun tim


Djali afrohet dhe i thot
te kam kerku gjikund ne bot
zoti ketu mua me dergoj
gjyshi ty te takoj


Loti i syrit tek te dy pikon
shpresoj tha djali qe nuk jam von
zeri i gjyshit nat dhom po jehon
jetofsh u trashegofsh ne ket jet gjithmon


Gjithe ket pasuri un ty po ta le
te kam pritur nje shekull por ti nuk erdhe
tani qe je ketu ne ket shtepi
ZOTIT I FALEM QE MA SOLLI KET MREKULLI.

- poezi nga Gentinikqi


- Poezia u dërgua nga Gentinikqi -

Zgjidhni me sa yje do votoni

Mesatarja:  4 / Votuan:  5

Komente mbi këtë krijim


* Të regjistruarit mund të votojnë ose të sinjalizojnë komentet