Erdhi djali nga gurbeti,
e dera e tij u çel.
Nëna, me shumë mallëngjim,
të birin e tij e pret.

Babai doli përpara,
me shumë dashuri;
lotëi i rrjedhi ngadalë
nga sytë e tij.

Po vijnë gurbetçarët
si valët e detit,
fort i ka mërzit
jeta e gurbetit.

Shpejt mbaruan ditët e pushimit,
prapë mu kthy unë në gurbet.
Po rreh Zemra nuk po ndalet,
E vitët kalojnë shumë shpejt.

Nuk po mundëm ma
s’dua t’ju bëj me lot.
Ardhshit e u kthefshit
plot shëndet çdo mot.