Eeej,
po m’këndon zemra sot prej gëzimit,
n’mes të shqiponjës, n’vij të kufinit.
Ditë të bardha të bashkimit,
sot që ra Muri i Berlinit.
Mur i rëndë i padrejtësisë,
që ia nxinte qiellin Shqipërisë.
Rreth një shekull deri sot
derdh ky popull gjak dhe lot.

Eeej,
erdhi dita pra që pritej,
n’Amerikë shqiptarët trokiten.
Një burrë shteti, n’Shtëpinë e Bardhë,
ju ka thënë mirë se kanë ardhë.
I ka prit e i ka nderue,
si me vëllanë kanë bisedue.
90 shtete ranë n’ujdi
mos me pas më dy Shqipni.

Eeej,
rrahin zemrat në krahnor,
datë e shenjtë, 13 qershor,
ka me mbetë e pa harrume:
Qafë Morina e çlirume.
E këtë këngë që sot kam nis,
e kam shkru n’zemër t’Shqipnisë.
Do ta këndoj n’Drenicë më s’pari,
përmbi vorr t’Adem Jasharit.

Eeej,
do ta këndoj Prizren, Gjakovë,
cep më cep ku i thonë Kosovë.
Pra gjithkund ku i thonë Shqipni,
u strehuan me bujari.
Për ata që n’luftë kanë ra,
kanga ime s’ka me pra.
E n’çdo vend ku asht derdhë gjaku,
do t’valojë për jetë bajraku,
do t’valojë për jetë bajraku, o heeej.