Një ditë dola me u shëtit,
me heq pak mërzit.
Thash një
vi kumanovës vjetër të takoj shoqni.
Rrugët
e vjetra me kallëm kishin mbetuar në shkretë.
Shokët më të
mirë,
shokët e zemrës më kanë shkuar në buret.
Rrugët e vjetra me i kaldërm kishin
mbetuar në shkretë.
Shokët më të mirë,
shokët
e zemrës më kanë shkuar në gurbet.
Qani
rrugë,
rrugët e shkreta qani gjithë me lot.
Djem më të
mirë të kësaj toke janë tetë nëpër botë.
Q r sh
gjithë
m të mirë e kësaj toke ja në O
ditën të ngrohta të Prizrenit
me mall jam tu i prit për me dalë ng sharvani me shokë
që jam rri rrugët e vjetra me kan dërmë
kishin mbetur shkretë shokë më të mirë shokët e zemrës kanë shkuar në gurbe rrugët e vjetra
me kallë kishin mbetur shkret shokë
më të mirë shokët e zemrës kanë shkuar gurë be qani rrugë
rrugë e shkrta qani gjithë me lot
të jetë më të mirë kësaj toke janë tetë nëpër botë qani rug
rrugët e shkretta qani gjin Djem të mirë të kësaj
toke ja tret në bot.

rrugë rrugët e shkret qani gjithë me lot djem më të mirë
të kësaj toke janë tret nëpër bor qani
rugë e sheta qani gjen
më të mirë e kësaj toke janë vetë në rreg