Shiu godet mbi gjethet e mëdha
e të thara me ritëm melankolik.
Nga mesha e së dielës njerëzit
me hapa të ngadaltë dalin tani.

Plakat sytë i hedhin nga qielli
e shiu vrapin e pushon një çast,
pak minuta, sa u duhet të ndajnë
të rejat më të fundit në fshat.

Le të besojnë në çfarëdo perëndi,
të luten e adhurojnë cilindo zot,
unë besoj tek drita, buzëqeshja,
te paqja pafund që ti më dhuron.

Unë besoj vetëm tek ti...