Fëmijëria ime -
ajo rendje e pafat
për të kapur xixëllonja.
Kur i kisha në duar,
shpesh m’i rrëmbenin
e nisja t’i ndiqja prapë.

Rinia ime -
ai vrapim i shkujdesur
për të prekur ëndrrat.
Të tjerët pabesisht
përpiqeshin t’m’i grabitnin,
si atëhere - xixëllonjat.

Tashmë hapat e mia
janë ngadalësuar.
Duart janë lodhur
e djegur
duke ndjekur
xixëllonjat- ëndrra.

Tashmë hapat e mia
janë ngadalësuar.
Duart janë lodhur
e djegur
duke ndjekur
xixëllonjat- ëndrra.