natën e vitit të ri të shtëpi atyre që s'kanë shtëpi.
Zinën e shkretë e kishte zan gjumi aty nga oradhi.
Dy tapa në vesh,
dy hapa që botës mos me i res.
Një puthje zonjës lidh me zinxhir e hajt natën e mirë.
Me shku,
me shku,
po thonë me shku një vit me lëshu,
një vit me hy si kalendar fletat me i ndërru.
Po as m thu jam për ty.
Ty a ke një vend diku s'e di?
Një mall që s'është as nostalgji se ke një jetë brenda kësaj jetë.
Unë pra jam streha ku flen ti vetë.
Të gjej një dritë të lumë jam një gjumë pak i trazuar.
Një mana me sy të shkruan.
Unë jam më ai viti që s'ka të mbaruar.
Kur bota kish der të mira.
urime me shpenzime zotime
viti i ri kish ardhë avashë ngushtë sa një qere
ij pazinë mbi jasek si me kënd lule mos prek me shku Shku me shku po thoj me shku një vit me lëshu,
një vit me hy si kalendar fletat ndërru.
Po as m thu jam për ty.
A ke një vend diku s' di?
Një mall që s'është as nostalgim se ke një jetë brenda kësha je.
Unë pra jam streha ku flen ti vetë.

Gj.
Një dritë të lum se unë jam një gjum pak i trazuar.
Një mana fer me sy të shkruar.
Unë jam më ai i viti që s'ka të mbaruar.