Sa ka shkronja në fjalor me thur varg poezi.
Ish harxhu lapsi në dorë pa mbaruar fjalën.
Për ty bëhet shkrimi kryeve për veç me shkru emrin tënd e me të thënë të dua tepër s'ka si ti loçka nënë mrekullia e kësaj jote më qetëson prezenca jote.
Je si djell,
je si hënë.
E ndjen zemra hera në mrekullia e kësaj bote me qetëson prezenca jote.
Je si diell,
je si hënë,
e ndjen zemra e rat.
າ Duart e tua me kanë rrit me shumë skamje varfëri.
Ti për ne u bëne dritë vetë u do xhehesi qiri haku.
S'mundem ty me dalë se ke ndejt për ne pa gjumë.
Vetëm Zoti që të ka falë ta pagoftë me të mira shumë.
Mrekullia e kësaj bote,
me qetëson prezenca jote.
Je si dellë e ndjen zemra herë.
Mrekullia e kësaj bote me qetëson prezenca jote.
Je si diell,
je si hënë e ndjen zemra e rana.