Le të
premj
Qja s'g qetësi vetmi më mirë se uj marzi le të prem udhë pa rrugë
dalje prapë vetë faje jeta muli donte me më
thy me më shty por jo veten ma Je
ke një ëndër të madhe me kry rri aty.
Jo mos u dërgo se çdo plak
e çdo brengë.
Unë mes dhimbje shikujtoj i lutem
Zotit tim mbështjenja

s'g qetësi vetmi më mirë se uj marzi
le të pres.
e

vërtetë shumë e hidh kjo je ç nuk sheh Ë njeriu i drejtë vuajtje vetë përbuzje
veç për lek ndjenja humbën kre që b nuk mundna me
duru më vetëm mirë kam dash me babo ja
që gjithmonë njeriu har plak e çdo breng unë me
dhimbje shikujt o i lutem zotit i mbysyt për asgjë s'dua të mendoj
u mban djem s'g
qetësi vetmi më mirë se uj marzi
le të prem e