bë zemra kthehet fëmijë Një oborr,

një zë,
një gëzim që s'kthehet më.
Bora më kujton fëmërinë,
kujton lumturinë.
Pak dritë,
pak zëra,

një kohë pa dhimbje më kujton fëmijërinë,
më kujton lumturinë.
Edhe veç për një gjasm kthehen në shtëpi.
Sot bjen neshtjen mbi kujtimet të vjetra.

Çdo fjollë bor një ditë që ka.
Bora më kujton fëmërinë,
më kujton lumturinë
edhe vesh për një çast zemrën kthe në shtëpi.