Un e lash vendin tim
E lash un shtëpinë
Lanun te bukrin qytetin tim
Eee lash mëmëdhenë
E lash t’kaltrin det
Më mbeten në kujtime, tu ju përshëndet
Diell, diell i vendit tim
Të përlotun vashën lash
Si brym, si shi që ndihej tash
Un e lash një mikeshë, braktisa syt e sajë
I thash tu ju mulisë, po të lutem mos qaj
Pa buzqeshje më përcolle
Në at mbrëmje të ndritshme
Qyteti m’përqafonte
Në natën e mahnitshme.