Rrazë nji shpati, bregut t’Fanit
Shekullor fisi i Gojanit
Brez pas brezi n’histori
Ka pas nam, nder e lavdi

Gjithë sa herë Mirdita e vogël
Prej Prizrenit deri n’Shkodër
Shkoj në luftë me kapedanin
Krah të djathtë e pat Gojanin

Shpija e Cerës derë e parë
N’rresht me krenë e bajraktarë
Si vojvod den baba den
N’sofër t’madhe e pat nji ven

Fis i moçëm dalë prej Thaçit
Ardhë kaherë në troje t’Spaçit
N’treqind shpi që i pat Gojani
Dalë u pat Bacajve zani

Kur Gjok Jaku në Gojan
Gja të gjallë kullën e ban
Shoqja e saj sa nji kala
Kurrë n’kto male s’ishte pa

Sall e vet velia n’Shkodër
Paska pas sarajin ma t’vogël
Por, velisë po i vinte zor
Me ia dal nji mirditor

Shpejt e shpejt ka lëshu fermanin
Për Bib Doden kapedanin
Atë kala, atë kullë me za
Rrafsh me tokë due me e ba

Se Gjok Jaku në Gojan
Nuk është pashë as kapedan
Nuk është beg, nuk është veli
As vojvod për 300 shpi

Sa ka dalë ai yll i dritës
N’kamë janë çu krent e Mirditës
Për Gojan po dunë me u nisë
Fjalën n’ven me i çu velisë

Me asqer, me Bib Dod pashën
N’kullë Gjok Jakut me i vu flakën
N’kullë Gjok Jakut pa çil drita
T’ndam asqert me ken nër prita

Ushton Fani, dridhet toka
Kadal pashë po thërret Mark Gjoka
Ti fort mirë duhet me e ditë
Se tanë bacajt janë në pritë

Kanë nxanë pritat, kanë nxanë shtigjet
Kulla e Jakut s’ka si digjet
Kot Gojanin e paske mësy
Se gjallë n’Bacaj s’ke me hyjë

Ndaç me i pa pritat ku janë
Këqyri mirë kush i ka zanë
Dikun n’pritë afër Mroc Gjokës
I ke djemtë e Mark Palokës

Jan Paloka e Shtjefni Ndreka
Pak ma tej Ndue Marka Ndreca
Djemtë e Çunit, djemtë e Memës
Kanë ba prita n’trungje pemësh

Njaj Prel Lleshi me Ndue Leken
Si me le po e presin deken
N’ato prita janë betue
Turk i gjallë s’ka me kalue

N’i pas shkue menja Sulltanit
Me ia vu flakën Gojanit
N’i tabor me ra n’atë pritë
Kush janë Bacajtë kanë me e ditë

Habib Doda n’pikë të hallit
Kërkon besë me zbrit prej kalit
Me dhanë urdhën del në kodër
Krejt asqeri t’kthehet n’Shkodër

Krejt asqeri le t’tërhiqet
Kulla e Jakur nuk do të digjet
Kur asqeri kenka nisë
Falë me shnet po i çon velisë

Thanë i ka në kry t’fermanit
Nuk ia ve flakën Gojanit
Për me i ba qefin sulltanit
Se jam dera e kapedanit

N’e pastë ba Zoti kismet
Du Mirditen me e ba shtet
Tanë Mirditen due me e pa
Tu i ngritë kullat kala

Mark Gjok Ndoci n’kamë u çue
Bib Dod pashës ju ka drejtue
Me këto fjalë që je ka i thue
Goja t’lumtë se ke fitue

Le ta dinë tetanë paria
Për mjesditë ju pres te shpija
Gju më gju me nejtë si moti
Bukë e krip, çka ka falë Zoti

Gju më gju tetanë si vllazën
Pa gja mangut me nji dasëm
Kur mjesdita ka marue
Bib Dod pasha n’kamë u çue

Fal’neron burrat me radhë
Krenë, vojvodë e bajraktarë
Tanë Gojanin derë për derë
Për këtë pritje, për këtë nder

Mark Gjok Ndocit me rob t’vet
Dhashti Zoti berqet
Sofrat e tij u ba sebep
Tanë Mirdita cep më cep

Me mbet vllazën përjetë t’jetës
Fisi Bacaj, shpija e Cerës
Me nej shnosh mos me i gjete dami
Sonte festë le t’ketë Gojani

Privatcerat bijnë te kullat
T’i pijnë kafet me këto burra
Për shyqyr që u ndame shnosh
Ta çojnë fjalën der n'Orosh

Se Gjok Jaku sa i kala
Prapë në kamë kullën e ka
E Gojani 300 shpi
Gjithmonë pastë nder e lavdi