Në pragun e derës sime dikush hodhi një copë letër.
Ishte ftesë e dasmës tënde dashuria ime e vjetër.
Sytë m'u erdrën,
unë ndal frymat.
Zemra rrahu me pishman.
Ti që dje ishe imi,
sot me tjetrën jetë të ndan.
Unë pishmanin mbaj me vete,
mbys kujtimet me një gotë.
Ëndërrat që ne bashkë i shkruam,
tia henge unë me lotë.
Unë pishmanin mbaj me vete.
Mys kujtimet me një gotë.
Ëndërrat që ne bashkë i shkruam ja henge unë me lot.
Mos kërce ti këngën tonë,
mos ja dediko asaj.
Një refren që ishte yni,
ma lër si kujtim ta mbaj.
Pishman më mbeti fjala.
Pishman që s'u bëmë ne ti asaj i thua po.
E unë zotit i them pse.
E unë zotit i them unë pishmanin mbaj me vete.
Mby kujtimet me një gotë.
Ëndërrat që ne bashkë i shkruam ti ja henge unë me lotë.
Unë pishmanin mbaj me vete mbys kujtimet me një gotë.
Hëndrrat që bashkë i shkruan,
ja henge unë me lot.
Gman mbaj me vete ëndërrat që ne bashkë i shkruam.
Unë pishmanin mbaj me vete.
Hëndrrat që ne bashkë i shkruan.
Ja henge unë me lë.