Nuk e di a çel pranvera
a ka lule në behar
sytë e mi nuk shohin vend
prej kur ike, shkove larg
hija jote shpesh më vjen
po unë s’di pse nuk e shoh
vend e vend ku qetë s’më lënë
çdo mëngjes e gdhij me lotë
Po ku je, o shpirti im
ku je tretur nuk e di
fol njëherë, të lutem
fol njëherë me gojë
se kështu s’mundem
s’mundem të duroj
shkruaj, të lutem, shkruaj
qoftë edhe një fjalë
nuk t'hidhërohem
por zemra m’bëhet mal

Nuk e di a çel pranvera
a ka lule në behar
sytë e mi nuk shohin vend
prej kur ike, shkove larg
hija jote shpesh më vjen
po unë s’di pse nuk e shoh
vend e vend të qetë s’më lënë
çdo mëngjes e gdhij me lotë
Po ku je, o shpirti im
ku je tretur nuk e di
fol njëherë, të lutem
fol njëherë me gojë
se kështu s’mundem
s’mundem të duroj
shkruaj, të lutem, shkruaj
qoftë edhe një fjalë
nuk t'hidhërohem
por zemra m’bëhet mal

Po ku je, o shpirti im
ku je tretur, nuk e di
fol njëherë, të lutem
fol njëherë me gojë
se kështu s’mundem
s’mundem të duroj
shkruaj, të lutem, shkruaj
qoftë edhe një fjalë
nuk t'hidhërohem
por zemra m’bëhet mal