Fryn një erë përmbi koshare i lëkundë.
Aha e pisha nuk ka varre janë legjenda dhe legjendat janë bë lisa.
Dhe tash era frynish mbi koshare pois mbi legjenda se atje s'ka vare.
Janë zemrat tona tash ata që bë namin.
Po qenë piramidat me ta b tyrin.

Edhe z e natës gjallë kanë shtin dhe se nata sillte kohë ditë e re për ne.
Nëpër këto male deshte me lë namë s'po i thu
koshare se bietnam është
si albulena e njellu në eshra jonë e m
dhe sa kujdesa është si albulena
e mbjell me veshra ora jonë e mal që
sa kujdesa Hajde shkon në koshare qitela me qemba,
а nuk
she fare.
Kam këngë legjenda ju kam zënë si dhë dhe ju kam shtrir
si breshkën vetë dhe ju kam shit mos na pisni një vjeshkë hajde shko në kosare qitena
me qembra ah ty nuk she far jam kë ngel qenda ju kam zënë si dprënë
ju kam shtrir si breshkën vetë dhe ju kam shtit
mos na prishni bjeshkën

Unë bëj be në qiell se ishte natë e madhe.
Vetë e kam parë qiellin që
hap mbi kosre për mbi 100 burra ishin
atalle.
U nise nga dielli me lisa e male edhe z natës gjallin
dhe se nata sillte kohë ditë e re për ne nëpër këtë male deshte me lë namë s'po
i thu koshare se tu bietet nam si
albulena E mbjellur me veshkra.
Ora jonë e male dhe që sa kujtesa është si albulena
e mjell me eshra.
Ora jonë
e m edhe që sa kujdesa.
Hajde
shka në kosre qitena me xhema.
Aty nuk she varre.
Jam
këngë e qena,
ju kam zënë si dfrënë,
ju kam shtrirë si breshkë
vetë dhe ju kam shit.
Mos na pis një vjeshkë hajde shko në
kohare qitena me qen ty nuk she fare.

Jam kë ngel qenda,
ju kam zënë si dhfën,
ju
kam shtrir si breshkën vetë dhe ju kam shit.
Mos na prqni vjeshkën.

Hajde
shkon në koshare qitena me qemba.
Ty nuk she fare.
Jam
këngen legjenda,
ju kam zënë si dhe brën,
ju
kam shtrir si breshkë vetë dhe ju kam shtit.
Mos na prisni vjeshkën.