Goja nëna e ka thirrë u bë Tereza botës na i dhanë dritë.
Iku nga shtëpia në Indinë.
Thirri Perëndia si lulen pranverë.
Nuk ju të marr frikë dhimbjes as vdekjes.
Kshihu lotin fëmijës e i vajet shpresës.
Nga shkupi i vogël nga lëkut e madhe.
Nëna e gjithë botës u bëni shqiptare.
Kam norëve jetim ja i kjo dy hallin nëpnët e njerëzve kishte dorin oj nëna të re oj shenjtorja jonë na dhe dritë e shpresë që jeton gjithmonë ishe zë i zemrave kur bota ka hesht dashni që kur nuk do vdes.
O fryma e shenjtë,
rruga e Perëndisë,
engjell mbrojtës i paqes e tash dashnisë,
shumë zemra ke gëzue aty ku kishë pa fronke emrete.
Për neve shqiptarë,
me ty lutet bota.
O nëna shpirt madhe je bekimi jonë.
On krenari kombëtar nga Shkupi i vogël nga lëkut e madhe.
Nëna e gjithë botës u bëni shqiptare.
Ç'kam ndërve jatim.
Ja uj kjo hallin në plagët e njerëzve.
E kishte nxorin oj nëna të rej shenjtnorja jonë na vë dritë e shpresë që jeton gjithmonë.
Is she zi zemrave kur bota të hesh por e dashni që kur nuk do vdes.
nga Shkupi i vogël,
nga lëkut e madhe nëna e gjithë botës u bëni shqiptar s'kam ndërve jetim dhe ja kjo hallin në plagët e njerëzve kishte nori oj nëna të rej shenjtorja jonë na vë dritë shpes që jeton gjithmonë ishe zoni zemrat Kur do ta forca e dashnis që kur nuk do vdes.