se isha e lumtur me e kisha harruar unë dhimbjen.
Kisha harruar se ndoshta në jetë
të vjen një njeri që ti nuk e pret.
E nisa të ndjej unë një flutur stomakun kaq kohë të përgjumur.
E jo thashë jo s'ka mundësi të
ma mbledhësh ti lëmshin në gji.
Nga po ja kisha
filluar unë me ty të ëndërroja.
Gaboja
pa e kuptuar kisha ngesë të dashuroja.

Oh sa gaboja.
Mendova thjesht se zemrën ndja ta nënshtroja se kuptova
se nga duart muloja.
E vet
si thashë unë ndalo.
Po buzët shqiptonin alo alo apo më dëgjon se shpirti
për ty më këndon.
Isha e lumtur me kisha harruar ushien fjalëve të thëna kaq bukur nga buzë që akoma
s'janëputhur.
Gaboja kisha filluar unë
me ty të ëndërroja gaboja pa e kuptuar
kisha të dashuroja sa gaboja mendova thjesht se zemrën ndja ta
nënshtroja se kuptova se nga duart muloja

gaboja kisha
filluar unë me ty të ëndërroja gaboja pa e kuptuar
kisha nis të dashuroj sa gaboja mendova Thjesht se zemrën ndshtroja
s kuptova
se nga duart mik loja.