Atë natën që jam ndë jam qelë dhe kam qa.
Nuk kam dalë
me ditë.
Derjen tënde e kam prit.
Kërrkush nuk ka pa.
Kërkush nuk e din.
Sa mirë kam nisur,
nuk kam
prit që kam mbaru.
Harom,
harom më mirë,
harrom s'po du
me të kujtu.
Nëse vesh pak hala ti
ndon po të lus me më harru.
Har,
harrom më
mirë harro s'po du me të kujtu.

Nëse veç pak hala ti ndon,
po të lus
me më harru.
Nëse ke mendu me u kthyer zemrën me mthy te unë nuk i vën moj.
Jo jo hajde thua më katër sy
që hala ndod që jam ndod zemrën se kundo kam dash me thirr me po mungon për ti dashnin nuk e kupton kam dash me thir
zëin me tani po m kujto që ti zemër nuk k harom harro më mirë harro s'po
du më të kujtu Nëse veç pak hala ti ndon po
të lus me më harru harro harro më mirë harro s'po du me të kujtu
nëse veç pak hala ti ndod po të lus me më harru Kur mirja nuk po shkon,
kë me tjetër kan me dhimbja nuk po kalon.
Kurrgjë mirë nuk jam tu n jam dashur me vetmin kurrgjë tjetër
s'du më n s'po du më n a thënë që jam nd jam qenë dhe kam q nuk kam dalë
me ditë tënde e kam prit kërkush nuk ka bë kërkush nuk e din sa mirë ja kem nis nuk kam
prit që kamar harro harro më mirë harro s'po du me të kujtu Nëse vesh pak hala ti
ndon po të lus me më harru harro harro më mirë harro s'po du
me të kujtu nëse veç pak hala ti ndon po të lus me më harru