Ti më prite,
më prite atë ditë e liqen.
E s'munda të vij të takoj.
Nuk e dite se dite se ndjenja më trembje e zgjodha më mirë unë të shkoj.
Një pas dite ishte e premte pasdite gjithçka unë si sot e kujtoj.
Kam shumë vite që dua ta them unë kam vite se ty kurrë s'ka mundur të harroj.
Frik u tregova,
paka frika dashuria e shumë keq unë u pendova kur u mbyta nga vetmia.
brigatake unë kam mbetur e jetoj veç me kujtime.
Asnjë tjetër nuk kam gjetur të strehoj në zemrën Ti më prite,
më prite atë ditë liqen.
Eni e këmbës më sollën tek ty.
Nuk e dite se zemra më doli prej vendes.
Munda ta them unë në sy.
Një pasdite ishte e premte pasdite gjithçka unë si sot e kujtoj.
Kam shumë vite që dua ta them unë.
Kam vite se ty kurrë s'ka mundur të harroj.
Frik u tregova,
pata frikë dashuri e shumë keq unë u pendova kur u mbyta nga vetmia frika unë kam mbetur.
E jetoj veç me kujtime.
Asnjë tjetër nuk kam gjetur të strehojnë në zemrën Фрика у треovва Pata frikë nga dashur e shumë keq unë u pendova kur u mbyt nga vetmia frika unë kam mbetur.
He jetoj veç me kujtime.
Asnjë tjetër nuk është gjetur të strehoj në zemrën