Era sa herë fryn kujtoj se je ti.
Mbylle kaloi verbushur plot mërzi.
Hapat
nuk ndi.
Sa kjo vetmi.
Syt
i kam harruar prej se s'je me mua.
Era sa herë fryn kujtoj se je ti.
Mbylle kaloi verën mbushur plot mërzi hapat nuk din di sa terr kjo vetmi.

Syt i kam harruar.
Prej se s'je me mua.
Jo,
nuk paska kush lotin me ma fshy.

Shpirti po më qon se më lë vetmi prej se ai shkoj.
Jam njeri i harruar jetën e kaloj duke kujtuar.
O ju shok më qoni qani për së gjalli.
Ai kurrë s'do të kthehet a mbiti malli.
Ku i kam shokët e mi halle yt me miqi ynë bylbylat
aman aman shpirti vet ma baj o vijnë mblblat aman aman shpirtin
për t ma mbaj o th o pranver
për mua gim ma ka më thoni shokni Aman aman mashtoni sevdan t shokni her aman aman maoni

E sa më ka marrë malli me të pa nuk kam
dash me ty me u Ditë e natë të kujtoj e kurrë s'të harroj.
Sa më ka marrë malli me të pa nuk kam dash me ty me u ndë e natë të kujdë
harroj.

Se unë ty të zgjodha më të mirë ndër shoqe që ti ke pas.

E para më fle.
E mendova moj se kurrë s'ke me ndë
bashku kaluam dhe krijuam të bukurën dashuri prapë i vetmuar kujtoj ditët moj
dhe netët me ty e sa më ka marrë malli im të pa nuk kam dashur me ty me u nda ditë eë
të kujtoj e kurrë s'të harroj Sa më ka marrë malli me të pa nuk kam dash me ty me u ndë e natë
të kujtoj e kurrë s'të harroj
E urrej dytën e djelaron java,
po pse për gjithmonë Prej teje u ndoda,
i urrejtur natuk i dua dasmat
se dua sarin që i bën unazat.

Në
martesën tënde ti rrë i dashur.
Edhe pse s'do të mundem,

mund të përballoj me të shiku me
tjetrën me fustan të bë.
Më mirë çilet toka e të më mbulojnë.
Tashti po martohesh,
çdo gjë ka marrë fund.
Kam ngol sytë me një vend e vetëm më kë kohë.
Ma ke bë mile,
më ke lënë kërkund para Zotit të madh gjë vall.
Tashti po martohesh,
çdo gjë ka marrë fund.
Kam ngol sytë me një vend e th më kë kohë.
Ma ke bë mile,
më ke lënë kërkund para Zotit.
Ke me dhënë gjë ve.