Në heshtjen time, ti bërtet si erë
Të kërkoj në dritë e të gjej në terr
Sa je plagë, aq edhe shërim—
Përtej shpirtit kjo dashuri…
Nuk ka kohë, nuk ka largësi
Që e ndal një ndjenjë të tillë
Në çdo kohë e në çdo jetë
Do vij, do jem, përjetë…

Atje tej
Atje tej
Vjen si dallgë e më rrëmben
Larg, në pafundësi
Do e gjej rrugën tek ti

Të kam në shpirt, të kam në gjak
Je një muzë që më mban gjallë
Një univers ku çdo tingull jehon—
S'mbarron, jeton, gjithmonë
Le të thyhen edhe qiejt për një çast
Kur bota hesht, unë të thërras
Lind nga hiri e prapë bëhem zjarr
Të puth, s'të djeg, s'të vras…

Atje tej
Atje tej
Vjen si dallgë e më rrëmben
Larg, në pafundësi
Do e gjej rrugën tek ti

Atje tej
Atje tej
Vjen si dallgë e më rrëmben
Larg, në pafundësi
Do e gjej rrugën tek ti

Atje tej
Atje tej
Vjen si dallgë e më rrëmben
Larg, në pаfundëѕi
Do e gjej rrugën tek ti