Hej se ditë se më dridhet
zemra kur të pashë zonin
pleqni ngro jetë kreze
deri në zemra ti atëherë kur isha
iri muu kthye gëzimi e muu kthye jeta ngojem
fuqi i hëitur
në vend unë mbeta mezi
u këcjella përsëri kur për zyti
sytë i lëshova vetën time ty e pashë me të kalumen të krahas Ova
rash për tokë rrash për tokë për pak nuk rras s' plaket zemra
kanë thënë fortë beson kush pa e provu
derisa thhen trup damart nuk pranon nuk
pranon kurrë me u dorëzu.
Oj

zemra Kështu
e thon përherë por si del qysh e kuton
mb të shkon plumja verë bara e ftohtë to e lonan
gjithçka në jetë me kohë ndërron
Por veç zemra jet e re.
Se
shkon koha,
pse franon
derisa të vdes e të bëhem dhe
kur për zyti
sytë i lëshova veten time ty e pashë
me të kalumen të krahëova.
Rash për tokë,

rrafsh për tokë për pak
nuk rash s'plaket zemra
kanë thënë të parë beson kush pa e provu
derisa thhen trup damart nuk pranon
nuk pranon kurrë me u
dorëzu.