Ndoshta sonte ti vetëm je,
e gjumi t’ka zënë.
Buzët akoma të ngrohta i ke,
gota nga dora t’ka rënë.

Por, ti n’mua zgjuar je,
e as gjumi s’të ka zënë.
Ti më buzëqesh,
më puth e fort m’shtrëngon.

(Ref.:)
Ndoshta sonte ti po fle,
në krahët e tij.
Apo ndoshta ty gjumi s’të zë,
dhe në shpirt ndien vetminë,
Por ndoshta sonte ti vetëm s’je,
as në mendje s’më ke.
Por unë ty akoma të pres,
çdo ditë, çdo natë, çdo mëngjes.

Ç’pati vërtetë midis nesh, asnjëri s’e di.
Ndoshta unë s’të desha vërtetë,
ndoshta e vërtetë s’ishe ti.

Dhe si përherë natën vonë,
kur mendja udhëton e s’gjen qetësi.
Ti gjen një rrugë e vjen te unë,
e unë tretem në pafundësi

(Ref.:)
Ndoshta sonte ti po fle,
në krahët e tij.
Apo ndoshta ty gjumi s’të zë,
dhe në shpirt ndien vetminë,
Por ndoshta sonte ti vetëm s’je,
as në mendje s’më ke.
Por unë ty akoma të pres,
çdo ditë, çdo natë, çdo mëngjes.