Oj lule e rinisë,
kaloj goxha një kohë me pa se jam mërzit e s'po ndi m sa mallin paska marrë zhduk babo z nëse kthehesh njëherë me të gjithçka dh s di a vjen malli o kam vra një vend aty ku ti po rrin e s'po mendoj asnjë send thash me vete na vjen dita e bashkohem pa problem sot problemet veç po shtoh s'po më nxet vendi vend nëse je me dikë ama një arsye të shkoj kamu un me të harru sa dorën vazhdoj a xilxhil ça po e mbaj kur Po flaj,
po të përqafoj.
Ato lule që t'i dhash mos i gjuaj me mollë.
Kujtoj dikur ndarje na goditi edhe shkoi lulja rinisë.
Asoj që dashninë ja fala edhe rrita prej fëmijisë.
Gati shumë kujtime pata q at nuk po dal prej shtëpisë.
O nuk je luul rinisë.
Kam me të qy luleve fëmisë.
Dashnia jote me dashninë e tim mësion i saj zemra re për një person që me asnjë nuk e ndëroj.
Ti po më thua mos të harroj,
ke me mbet te unë njësoj.
Sado që ti do të largohesh,
veç më shumë unë do të mendoj.
Dashnia jote me dashninë sioni i saj.
Zemra e re për një person për sot që me asnjë nuk këndroj.
Ti më thua mos të harroj kë te unë njësoj.
Sa që ti do të largohesh veç më shumë unë do të mendoj.
Kallëzom ku po jeton.
Ta shoh fytyrën njëherë një lule që s'u th.
Hala er rënë ma bjen hala ndjenja t'i mbaj krenu sikur mbret.
Sado që është e rëndë a lulem për rivet e di që vjen një ditë pa kamu kthyer bile mos pjegu pak tani ç bëhet s'di mjaft përqafimi se fjala s'ka rëndëzi kur vjen puna te ti e ndërrona hiç s ditë.
Ndërsa na vjen një ditë e kam me të parditë,
kam me mundu me të pas e mo nuk dua me prit për dashnin që kam vuajt me lot që e kam rrit nuk dua me të lënë me shkru po dua me të pas çdo ditë ndoshta malli edhe ty e merr si mua ke me b që unë jam qaj ke me pa që nuk kam ndërru para se me fol që s'duhet më miri shkon me mbushllu këto vite ç kamek këto vite s'kam harruar