Flas me hënën... i vetëm,
të kam pritur sa netë
mi trego ti gjithë të fshehtat,
por, ajo vetëm hesht!...
ma verbove ti natën
dhe u trete ngadalë...
mi rrembeve te gjithe endrrat,
dhe zhgenjimin e le pas

Një rreze nga larg
me prek... drithërij...
në botë erdhi hëna
e plotë me magji!
E shtangur njerëzia
e sheh me zili
tek endet e praruar
atje në pafundësi?!...
endet e praruar.
S'e di, s'e kuptoj,
çfarë ndodh në ketë jetë,
dashuron vallë njeriu
a jeton përmbi retë?!...
Mos luaj me henën,
ajo të gënjen,
vetëm gjysmën e saj ta fal,
dhe tjetrën ta fsheh!
Ta fsheh,
nuk ta fal
dhe prap luan...
ajo të gënjen
Flas me henën... i vetëm,
të kam pritur sa netë
mi trego ti gjithë të fshehtat,
por, ajo vetëm hesht!...
ma verbove ti natën
dhe u trete ngadalë...
mi rrembeve te gjithe endrrat,
dhe zhgenjimin e le pas
Flas me henën... i vetëm,
të kam pritur sa netë
mi trego ti gjithë të fshehtat,
por, ajo vetëm hesht!...
ma verbove ti natën
dhe u trete ngadalë...
mi rrembeve te gjithe endrrat,
dhe zhgenjimin e le pas
sa here ty të shoh nuk ndrun lart në qiell,
me jep disa dhimje, trishtimin më sjell
Mos luaj me henën,

ajo të gënjen,
vetëm gjysmën e saj ta fal,
dhe tjetrën ta fsheh!
Ta fsheh,
nuk ta fal
dhe prap luan...
ajo të gënjen
Flas me henën... i vetëm,
të kam pritur sa netë
mi trego ti gjithë të fshehtat,
por, ajo vetëm hesht!...
ma verbove ti natën
dhe u trete ngadalë...
mi rrembeve te gjithe endrrat,
dhe zhgenjimin e le pas
Flas me henën... i vetëm,
të kam pritur sa netë
mi trego ti gjithë të fshehtat,
por, ajo vetëm hesht!...
ma verbove ti natën
dhe u trete ngadalë...
mi rrembeve te gjithe endrrat,
dhe zhgenjimin e le pas
një rreze nga larg, me prek dritheri,
ne bote erdhi hena e plot në magji
e shtagur njerëzia, e sheh me zili,
tek endet e praruar atje në pafundësi,
endet e praruar
e praruar